Félix Godefroid was een Belgische harpist en componist, geboren in Namen in 1818 en overleden in Villers-sur-Mer in 1897. Als kind studeerde hij eerst piano en begon hij op elfjarige leeftijd met harp. Zijn vader beheerde een theater in Namen en na het faillissement van zijn bedrijf besloot hij zich met zijn twee zonen, Félix en zijn oudere broer Jules-Joseph (1811-1840), in Parijs te vestigen.
In 1832 studeerden de veertienjarige Félix en zijn broer Jules harp met enkele beweging bij François-Joseph Naderman (1773-1835) aan het Conservatorium van Parijs. Op 17-jarige leeftijd geeft hij de voorkeur aan de dubbelbewegingsharp, die François-Joseph Naderman – bouwer van enkelbewegingsharpen – niet wil onderwijzen. Hij sluit zich aan bij de klas van Théodore Labarre (1805-1870) en studeert ook harp bij Elias Parish-Alvars. Zijn composities werden zeer gewaardeerd tijdens concerten en vanaf 1839 brachten zijn tournees hem door heel Europa en zelfs naar het Midden-Oosten.
Vervolgens vestigde hij zich in Parijs, waar hij zich toelegde op de ontwikkeling van het instrument en de techniek. Zijn Mes exercices pour la harpe (1891) en zijn methode speelden een belangrijke rol in het harponderwijs. Godefroid was een zeer productief componist en schreef veel voor solo harp, maar ook twee opera’s en enkele sonates voor piano. Hij inspireerde zich op en transcribeerde melodieën van Schubert, die in 1844 ook werden gebruikt voor fantasieën voor harp. Soms liet hij zich inspireren door Vincenzo Bellini, met name in Deux Mosaïques pour la harpe sur les principaux motifs de Norma. In 1851 worden Trois Études Caractéristiques voor harp gepubliceerd, waaronder La Mélancolie, opus 23, Danse des Sylphes en Le Rêve.
In 1873 trad hij op in Kiev met Maurice Glière (1852-1937), de vader van componist Reinhold Glière (1874-1956). In datzelfde jaar werd hij geprezen tijdens zijn optredens op nieuwe Erard-modellen op de Wereldtentoonstelling in Wenen.
Hij behoudt een band met België via Félicien Rops (1833-1898), geboren in Namen en bekend om zijn schildertalent, die Félix Godefroid in 1856 portretteert. Voor de onthulling van het standbeeld van koning Leopold I (1790-1865) in Namen in oktober 1869 componeerde Godefroid een cantate die werd uitgevoerd in aanwezigheid van de koninklijke familie. Ten slotte werd in dezelfde stad een straat omgedoopt tot “Rue Godefroid” als eerbetoon aan bepaalde leden van zijn familie.
Artikel geschreven door Victoria De Schrijver
Meer infos op Wikipedia